Eerste weekend in Goa dat ik bewust mee maak

Hi allemaal,
Zaterdag was een leuke dag. Eerst was er nog gewoon cursus, maar omdat ook hier carnaval gevierd wordt met een stoet praalwagens, zijn we eerder gestopt. Ben met wat anderen naar de stoet wezen kijken, was wel grappig. Moest wel een beetje lachen, toen ik later las dat de optocht van de praalwagens in Maastricht was afgelast in verband met de gladheid door de sneeuw. Het was hier op dat moment zo'n 34 graden. Goa is overigens de enige plaats in India waar carnaval gevierd wordt, net als Kloosterburen in Groningen, maar in Goa is het een overblijfsel van de Portugezen. Ik heb overigens geen idee wat de namen van de steden tijdens carnaval zijn, en überhaupt of ze wel zo'n domme feestnaam hebben. Hier bouwen ook allerlei bedrijven en clubs het hele jaar door aan een feestwagen, soms met band en al, soms met gigantische disco erop, zodat de dansers die bij de wagen horen en deze volgen, de hele dag door kunnen dansen en lopen op de muziek. Ze hebben ook allemaal een eigen mobiele elektriciteitscentrale.
Na het eten zijn we (Oliver, Darryll, Marteen, Keith, Horst en ik) met 2 taxies naar Anjuna geweest, zo'n 30 kilometer hiervandaan. Taxies zijn hier, na wat af pingelen, nog wel te betalen: 600 RPS per stuk, dat is ongeveer €9,70. Kom daar maar eens om in Groningen. In Anjuna is een Saturdaynight Market, een gigantische toeristentrekpleister. Ik weet eigenlijk niet of die alleen op zaterdagavond geopend is of ook de rest van de week. Was er heel gezellig. Is een waanzinnig grote openluchtmarkt, zo'n 300 bij 400 meter, vol met standjes waar de leukste dingen aan geboden worden, zoals hangmatten, hangstoelen, wildwater-adventures, frutsels, maar vooral kleding, ringetjes en dat soort spul. Ik heb er vooral gekeken naar ring voor Hanneke, zag er eentje, zilveren ring met mooie antieke munt, maar ik moest nog wel weten of dit de juiste was. Ze heeft er namelijk lang geleden, toen zij hier was, een gehad maar is die bij vertrek op de luchthaven kwijt geraakt.
Verder wat overhemden gekocht à 300 (4,80) per stuk, en een suède blouson/jasje à 1000 (€16). Kwam er bij thuiskomst achter dat er een klein gaatje in zit, klote! Ik had toevallig 's-middags met een Zweedse cursist die net terug was uit Shimla gesproken, en hij wist me te vertellen dat je daar, zeker 's-avonds, wel een jasje nodig hebt. (Shimla ligt op 2500 meter hoogte in de Himalaya en daar ga ik over een paar weken heen)
Volgende week ga ik dus weer naar de markt, moet wel voor m'n blouson en de ring (heb Hanneke ondertussen gesproken, en het lijkt'm wel te zijn) en bovendien heb ik afspraak gemaakt met Sam de sigarettenman om 5 sloffen Pall Mall à 500 per stuk te kopen. Heerlijke prijzen hier. Oja, moet nog uitvogelen wat een hele dag taxi-huur hier kost, want ik zou graag de omgeving willen bekijken.

Ik heb m´n eerste biertje in Goa gedronken! Eindelijk! Kingfisher, het was effe wat slikken, maar daarna wel lekker!

Na de markt zijn we even wat wezen drinken en daarna per Tuk-Tuk naar Baga gegaan. Het was gigantisch druk onderweg, het laatste stuk moesten we lopen, want er was geen door komen aan en we zaten als sardientjes in die blikjes gepropt. In Baga, dat is overigens samen met Calangute het meest bekende strand hier in Goa, eerst bij de Mambo-nachtclub gekeken, niet naar binnen geweest, er was een entree van 800 (14,50) en daar hadden de jongens geen zin in. Maakte mij niet uit, want ik was blut. Was vergeten extra geld mee te nemen en had op de markt al €50 gewisseld voor 2900. Was slechte koers, had 3160 moeten zijn, maar zo had ik tenminste weer wat geld en waren beide partijen gelukkig. Dat geld was dus ook rap op aan kleding (1500 + 1000) en drankjes in de 1e bar. Goed, bij de Mamboclub dus niet naar binnen geweest, doorgelopen naar strandterras met dansvloer. De drankjes moest je bij de buren halen en dan kon je daar vrij zitten. Ben er bijna de hele avond gigantisch aan het swingen geweest, was heel leuk en gezellig. Tent ging om 2 uur dicht, daarna gingen de verstandige Afrikanen (Oliver Rwanda, Marteen Tanzania en Darryll Seychellen) met de taxi naar huis en zijn de gezellige Europeanen (Keith Engeland en Horst Duitsland en Edje Holland) langs het strand wezen wandelen. Het was tenslotte heerlijk weer, heerlijke omgeving en het was gewoon gezellig kletsen onder het lopen, heel leuk om zo ervaringen over het leven in de verschillende landen uit te wisselen en over de ervaringen in India te praten.  Na zo’n drie kilometer lopen kwam Keith erachter dat we sinds we bij de Markt aankwamen, de German Guy kwijt waren, ik heb geduldig aan hem uitgelegd wie wie was en zo kwam hij erachter dat Horst niet een local guy was die gezellig mee liep en de weg wist, maar de enige echte German Guy. En ik kwam erachter dat Keith geen Keith heette maar Jude. We hebben Horst dus maar omgedoopt in de Goan Guy, en Keith zal ik vanaf hier netjes bij z'n eigen naam Jude blijven noemen. Was leuke wandeling, we hadden nog wat bier, niet dat ik daar nog veel zin in had, maar de andere twee wel. Ik heb wat gesmokkeld en voor Kleinduimpje gespeeld en stiekem een spoortje van bier achter gelaten. Ze werden dus ook hoe langer hoe zatter. Jude viel mee, Horst viel regelmatig en tussen het kussen van het zand door, zwalkte hij wat over het strand. Ook wel logisch, we zijn hier allemaal de hele week best wel gestresst en heel ingespannen bezig om de certificaten te behalen, weinig slaap en het beetje slaap dat je wel krijgt is dan ook nog onderbroken. Bovendien was Horst die dag geslaagd voor een certificaat en dus ook wel aan ontstressen toe. Maakte niet uit, het was gewoon gezellig. Maar na 2 uur was ik het lopen wel een beetje zat en heb ik de anderen eindelijk kunnen overhalen om een plaatsje in te lopen en een taxi te zoeken. Sinds hij erachter was dat The Goan Guy geen local met de vreemde naam Horst was die de weg wist, maar een vreemde Duitser met een ontzettend lokale naam Horst die de weg juist kwijt was en sinds hij zag dat de lichtjes in de verte die The Goan Guy wilde bereiken in al die tijd nog geen meter dichterbij waren gekomen, was Jude er nu ook eindelijk voor te porren. Hij zag het licht zo gezegd. Die lichtjes waren overigens van Fort Aguada ~resort waar Hanneke destijds gelogeerd heeft. Ik zag dus ook het licht. In ieder geval, was het nog erg ver weg, en misschien nog wel verder dan dat, en we waren nog niet eens op de helft, misschien nog wel minder ver. The Goan Guy begon ondertussen steeds meer te zwalken. Na met maar een beetje problemen de steile duinrand van ca 50 cm te hebben bedwongen (goede oefening voor als ik straks in Shimla ben) en de 50 m strand te hebben overgestoken (voor Horst was het ongeveer 400 meter), kwamen we bij een uitkijkpost van de Life Guards aan. Jude heeft netjes bij ze aangeklopt, want ze hadden ons nog niet gezien. Knap trouwens dat hij die trap zonder ook maar 1x te vallen zowel op als af is gegaan. Al ging trap af wel wat rap en erg slordig. Die Life Guards’s waren vreemd genoeg niet blij dat hij ze op het naderen van de dag attent maakte, misschien hadden ze dàt al wel gezien. Misschien waren ze wat kortaf omdat ze diep in dromenland waren, maar dat lijkt me sterk. Goed, ze konden, of ze wilden, ons ook niet helpen en daarom zijn we maar verder het binnenland ingetrokken. Na ca 50 m kwamen we een guard van een of ander gebouw tegen die ons op de juiste weg geholpen heeft. Na nog eens 100 meter kwamen we op een kruising, ondertussen hadden we The Goan Guy maar tussen ons in genomen, want die was al 2x in een greppeltje langs de weg gevallen en liepen we na gezamenlijk overleg en het gooien van een muntstuk dat we nooit meer terug hebben gezien, de verkeerde kant op. Het tweede muntstuk heb ik waarschijnlijk ook te ver weg gegooid en ook niet meer terug gezien. We zijn in ieder geval wel in de richting waarin ik gegooid had gelopen. Na 100 meter liep deze weg dood, en dat waren wij onderhand ook bijna. We hadden de munt nog steeds niet gevonden en ook geen nieuwe munten meer om de juiste richting te bepalen, dus zijn we maar omgedraaid en terug gelopen. Ondertussen was het om de een of andere reden wat drukker in het stadje geworden, er liepen ineens allemaal mensen rond, die ons in het donker een beetje argwanend aan zaten te kijken. Misschien dachten ze rijk te worden, maar helaas, zoals gezegd waren onze muntjes op. Gelukkig was daar ineens de redding: “Taxi sir?”. Er ging een deur van een auto open en daar stapte de chauffeur uit. Die sliep in de auto, misschien was dat wel z’n enige bezit in de wereld en dat hij dat daarom met z’n leven bewaakte. Of misschien dacht hij op deze manier op zo’n godsvergeten plek om half vijf ’s-morgens een vrachtje te kunnen oppikken. Of misschien kwamen er wel elke zaterdag precies op die plek drie zatte toeristen in verschillende staat van ontbinding van het strand af gekropen, vertwijfeld op zoek naar een taxi om weer thuis te komen. Na een hele korte onderhandeling over de prijs (kost-da? 600 sir OK), die dus meteen goed was, (we waren bereid om elke prijs te betalen zo blij waren we, maar die sufferd heeft er geen gebruik van gemaakt) heeft hij ons terug gebracht naar Panjim (da’s de oude naam, Panaji is de nieuwe naam van de hoofdstad). We hebben onze redder natuurlijk wel extra beloond, ze sportief waren we nog wel. Horst heeft een kamer in een ander complex, helaas wisten wij niet waar dat was, dus hebben we hem maar op de bank in de eetkamer neer gelegd. Was een verrassing voor de andere huisgenoot Carlos die een half uurtje later van een avondje echt ruig stappen terug kwam. En voor Sanjay, die weer een half uur later voor ons het ontbijt kwam maken. Jude en ik hebben daarna zo ontzettend gelachen om alles, ik had de tranen over de wangen lopen, en de 10 seconden buikspiertraining van de dag ervoor begon zich ook te laten gelden. Hoe meer zeer het deed, hoe harder ik moest lachen en hoe meer tranen over m'n wangen biggelden wat weer tot gevolg had, dat ik nog harder moest lachen, dus hoe meer het weer zeer deed etc. Ik had er de volgende dag nog last van. Zie de foto's hieronder.


Viva Carnaval!


Carnaval


Carnaval


En Carnaval


Jude, Marteen, Oliver, Horst en Darryll


Jude, ik, Oliver, Horst, Darryll


Darryll The Daring Devil


The Goan Guy


Zondag was alles een beetje in slow-motion. Sanday stond al om 09:00 klaar met ontbijt, alleen Horst en ik hebben er van genoten, de rest lag nog in coma. Ben na het ontbijt ook weer eventjes op bed gekropen, tot de lunch om 13:30. Ook van genoten, al weet ik niet meer wat het was. Daarna aan het leren gegaan tot diep in de nacht, vandaag weer op tijd op en verder geleerd.
Vandaag om 11 uur zou ik examen doen voor het eerste onderdeel, Z01-007, had het er wel aardig ingestampt en ging er vol vertrouwen naar toe, maar er was een storing tussen het officiële instituut dat de examens afneemt en Oracle. Of zoiets. In ieder geval ging het examen vandaag niet door, misschien aan het eind van deze week, of anders volgende week. Vandaag daarom toch maar aan ander onderwerp (Z01-042 voor de kenners) begonnen, dit is wel pittig, moet er zo nog even naar kijken.
In de pauze, na het eten, wezen wandelen met Horst en de Zweed die ook in Shimla was geweest (ben z'n naam effe kwijt). Naar de overdekte markt geweest en gewoon wat door de straten gelopen en foto's gemaakt. Zie hieronder.


Tuk-Tuk


De ouderwetse scharensliep rijdt hier nog rond (tenminste, ik denk dat het een scharensliep is)


Gewoon een leuk bouwvallig huis


Hotel Central, een hotel met die naam staat in bijna elke plaats over de hele wereld.


Overdekte groentenmarkt in Panjani


En fruit wordt er ook verkocht


Horst koopt wat bananen, Zweed wacht geduldig en ik schiet er maar op los.


Er zit geloof ik niet veel schot in de handel...


De kali


Dan heb je ze toch mooi op een rijtje

De Zweed ging nog even wat geld pinnen, en wilde de deur naar buiten opendoen. Lukte niet en hij duwde maar een heel klein beetje harder (echt maar een beetje, ik stond zo'n 5 meter verderop en zag het gebeuren):

Uh, ja....


Ik deed echt niets!

De manager wilde gelijk geld zien, wij wilden de politie er wel bij hebben in verband met de verzekering, want zo'n glazen deur van ca 12 mm dik zal wel wat kosten, we schatten het al gauw op een euro of 1000. De manager zei dat de deur 3000 roepies kostte. Voor zo'n prijs wil ik ook wel een deurtje intrappen, maar dat heb ik maar niet gezegd, dan zou ik m'n eigen glazen ingegooid hebben (haha wat ben ik weer grappig). (Heerlijk die prijzen hier in India). Maar het was gewoon absurd, dat hij de Zweed voor zo'n ongeval wilde laten opdraaien, het spul deugde gewoon niet. We probeerden Koenig Solutions (het lesinstituut) hierbij in te schakelen, maar kregen geen telefonische verbinding, waarna Horst maar even lopend ernaar toe is gegaan. Ineens kwam de manager bij ons en stelde voor dat de Zweed een briefje zou schrijven aan de hoofddirecteur van de bank waarin hij verklaarde wat er gebeurd was, dan was alles wel weer goed. Zo gezegd zo gedaan, maar we waren toch wel wat geschrokken. Stel dat zo'n stuk deur op je in slippers gestoken voeten was gevallen. Dan hoefde je gelijk geen nagels meer te knippen, waarschijnlijk nooit meer. Ok, ook weer overleefd.
Zo dit waren de belevenissen weer van zaterdag 13 tm maandag 15 feb. Gisteren zijn er overigens vrij veel nieuwe cursisten aangekomen en vandaag begonnen. Niet bij mijn cursus, daar heb ik nog steeds alle aandacht van de goeroe.

Misschien is het niet voor iedereen even interessant om dit te lezen, dat is dan jammer, maar het is eigenlijk een dagboek dat voor mezelf bestemd is en waarin ik jullie een kijkje gun

Ok, tot een volgende keer.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer