Drukke tijden!

20100217
Speciaal voor Meine, denk dat niet IT-mensen hier niets aan hebben. (Hij heeft erom gevraagd)
De reden dat ik Oracle versie 10g doe en niet het nieuwere Oracle 11g, is dat de meeste bedrijven nog op 9i of 10g werken, er zijn er relatief nog maar weinig overgestapt op 11g naar het schijnt. Oracle 10g leek me daarom een terechte keus.
Hier in Goa ben ik bezig met het behalen van twee certificaten: Oracle Database Administrator 10G OCA en OCP
OCA = Oracle Certified Associate. OCP = Oracle Certified Professional. OCP telt zwaarder (ook in de portemonnee) dan OCA.
Het OCA-gedeelte bestaat uit twee deelcertificaten waarvoor de volgende examens met succes afgelegd moeten zijn:
1Z0-007 en 1Z0-042. De eerste is Introduction to Oracle 9i SQL (is onveranderd voor 10g en volgens mij ook voor 11g), het tweede is voluit: Oracle Database 10g: Administration Workshop I. Workshop is gewoon een andere  naam voor cursus vind ik.
Als je OCA gehaald hebt en daarbij ook nog 1Z0-043: Oracle Database 10g: Administration Workshop II, heb je alle deelcertificaten die nodig zijn voor Oracle 10b DBA OCP.
De eerste week is besteed aan 1Z0-007. Examen zou afgelopen maandag zijn, maar er was ergens een storing in de VS (?) tussen Pearson Vue en Oracle. Hoe het precies zit weet ik niet, maar als die twee zich er niet mee bemoeien, is het examen ongeldig. Er is een vertraging van naar verwachting 3 tot 5 werkdagen, dus misschien donderdag en anders maandag. (op zaterdag zijn er wel lessen, heel fijn, maar worden er geen examens afgenomen). Dat het examen niet doorging is op zich niet erg, want ik kan gewoon verder met het volgende onderdeel, de workshop.
Het SQL-deel was gedeeltelijk bekende kennis, maar dan wel kennis die diep weggezakt was. Of die ik diep weggestopt had. Constante Ah-Erlebnis. In het verleden heb ik wel cursus Oracle SQL etc gehad, maar dat was in 1995 of 1997 of zoiets, in ieder geval in de vorige eeuw. Daarna met het meeste niets meer gedaan, met de rest heel weinig, dus alle kennis was als verdwenen te beschouwen. Bovendien leek het me wel een goed idee om de basis goed te krijgen en het misschien die eerste week niet te zwaar te hebben. Blij dat ik het zo gedaan heb, want het is best wel zwaar om als 54-jarige weer aan het leren te gaan. Deze week bezig met WS1, en dat is echt wel zwaar, maar ik moet me er maar doorheen zien te slaan. Planning is, dat deze WS tot zaterdag loopt, dan maandag met WS2 beginnen en die volgende week afmaken. Ergens tussendoor het inhaal-examen doen en ook de examens voor de Workshops. Had 2 extra dagen Goa gepland en gehoopt die op het strand of sightseeing te kunnen doorbrengen, maar dat zie ik nu niet zo gebeuren, maar misschien valt het allemaal nog mee, ik zie het wel. Wat die examens betreft, die kunnen overal waar een officieel Oracle-exameninstituut is, worden afgelegd, ze zijn overal het zelfde. Dat geldt ook voor herexamens. Ze kunnen dus zelfs ook in NL worden afgelegd, maar dat is niet de bedoeling.
Op dinsdagmiddag 2 maart staat mijn vlucht naar Delhi geboekt. Eventueel kan ik ook daar de examens nog afleggen, maar ook dat is niet echt de bedoeling. Bedoeling is dat ik daar ook wat zie en in Agra de Taj Mahal ga bewonderen. Zaterdag 6 maart ga ik met de boemel (Unesco Werelderfgoed) naar Shimla. Op maandag 8 maart begin ik daar aan de volgende cursus. Het betreft een 1-on-1 training voor diploma 1Z0-147, Oracle9i: Program with PL/SQL waarvoor ik dan vrijdag 12 maart examen moet doen. Als ik dat haal, en ik heb m'n eerste examen (Oracle 9i SQL Intro) gehaald, dan ben ik OCA 9i Developer (PL/SQL). Als ik dan ook ooit nog 1Z0-141: Oracle9i Forms: Build Internet Applications haal, dan ben ik OCA & OCP Forms Developer. Misschien doe ik dit nog aan het eind van alles, na 18 maart, als ik die dagen tenminste niet moet vullen met (her)-examens en als ik dan tenminste nog niet lam van alles ben en in alles behalve cursus zin in heb. Een andere optie om dan door m'n vrije dagen heen te komen is, om de cursus SQL Fundamentals II via 1-on-1-training te volgen, dan ben ik Oracle Database SQL Expert. Als ik het daaraan gekoppelde examen haal, tenminste. Of Oracle Database 11g: Data Warehousing Fundamentals, maar die wordt in de periode dat ik vrij ben, net niet gegeven, dus dat zou dan ook via 1-on-1-training gedaan moeten worden. Maar dan heb je eigenlijk ook Data Warehousing Design nodig. En daar heb ik geen tijd voor.
Zaterdag 13 verplaats ik me (hoe weet ik niet, maar het is wel geregeld) naar Dehradun, daar volg ik van maandag 15 tm donderdag 18 de cursus Fast track for Oracle Database 10g: Performance Tuning. Hier is geen examen aan gekoppeld, lijkt me heerlijk! Na de 18e heb ik vrij tot ik op vrijdagavond 26 om 22:15 met de (luxe?)bus terug ga naar Delhi waar mijn vlucht naar Helsinki zaterdag om 10:15 vertrekt. Ik zou dan om 18:10 weer in Amsterdam moeten zijn, hopelijk is dan de sneeuw eindelijk weg!
Op dit moment krijg ik klassikaal les. De leraar is voor deze drie weken speciaal uit Dehradun naar Goa overgekomen, om voor de hele klas, die dus uit 1 persoon bestaat, de Database-geheimen te ontsluieren. Zo'n mini-klas heeft echt veel voordelen, want alles gaat in mijn tempo, als ik even wat meer tijd voor iets nodig heb, wordt die tijd daar ook voor genomen, en andersom, als ik sommige dingen wel weet, kunnen we door de stof heen vliegen. Mijn volgende cursus is een 1-on-1, dus ook met een minimale klas, maar daar moet ik dan wel weer extra voor betalen. De cursus was dan namelijk niet gescheduled en omdat ik de van de cursus ook alleen maar het tweede deel nodig heb (eerste deel was immers het SQL 9i-intro), was het mogelijk om dat samen te persen tot 4 dagen plus 1 dag examen, maar dan wel op de niet reguliere manier.
Ok, dat wat betreft het leer- en verblijfschema.
Wat de taal van de leraar betreft: niet zo speciaal als dat van de Indiërs die ik bij Atos mee gemaakt heb. Al zegt dat heel weinig, want die waren nauwelijks te volgen, zelfs voor elkaar niet. Het is wel een kwestie van heel geconcentreerd luisteren, zelfs nu ik al 10 dagen bezig ben. Ik vind het heel erg vermoeiend, vooral in combinatie met de stof die ook nieuw is. Sommige woorden had ik pas na een tijdje door. Simpel voorbeeld: Tandjee en Nainai. Vroeger stond er in de Pep een serie over Franse piloten en eentje ervan heette Mick Tangy. Of je denkt aan een soort eten, dus leg je hele verkeerde verbanden. Wat Nainai betreft krijg je helemaal de verkeerde voorstellingen. Het blijkt dus om 10g en 9i te gaan, kort voor Oracle 10g en Oracle 9i. Eigenlijk zijn de meeste woorden met wat moeite wel te volgen, maar juist dat moeite ervoor doen, dat kost wel veel energie. Ik had eerlijk gezegd verwacht dat het beter te volgen zou zijn, maar het is in ieder geval te volgen. Ik heb meer moeite om Carlos, de Amerikaan in de kamer naast me, te volgen. Of de gemiddelde Duitser en Zwitser als die Engels spreken. En de Zwitsers en Duitsers die hier rondlopen, zijn wat dat betreft beneden het gemiddelde. Ruim. Er loopt hier nog een Amerikaan rond, Michael uit Kansas. Als je die hoort praten is het echt een verademing, rustig en duidelijk gearticuleerd.
Waar ik me echt wel op verkeken heb, is hoe weinig vrije tijd je per dag overhoudt. Ik sta elke dag rond half acht op. Tandjespoetsen, scheren, douchen, even de pot op, laptop afkoppelen en inpakken en dan om half negen ontbijt. (Altijd lekker, maar dat heb ik al eerder geschreven). Om vijf voor negen de deur uit. Negen uur op school, tas uitpakken in het kamertje, laptop aansluiten etc. En dan krijg je uitleg, met stukjes praktijk op de laptop tussendoor. Dit gaat zo door tot één uur. Dan komt het eten dat je rond elf uur besteld hebt, en daar ben je dan om half twee klaar mee. Daarna ga ik een stukje wandelen, tot twee uur, dan gaat de klas verder. Tot 5 uur, meestal werk ik nog een half uurtje door omdat daar de stoel + tafel beter zijn dan op m 'n kamer en bovendien de internetverbinding net iets beter is. Goed, half zes thuis, gelijk laptop uitpakken en aansluiten. En dan meestal verder leren/lezen of de was doen, of, zoals vorige week, naar de gym. Soms een kort hazenslaapje. Om half acht gaan we eten, tot acht uur - kwart over acht. Dan maar weer verder leren, of , 1x per twee dagen, een stukje schrijven op de website. Eerlijk gezegd gaat daar meer tijd in zitten dan een paar uur, maar goed, ik zie het opschrijven van m 'n herinneringen als een stukje ontspanning en dat moet ook af en toe. Na de website altijd weer verder leren, meestal tot een uur of één, dan is het kinderbedtijd. Tussendoor even een kwartiertje met Hanneke bellen. Al met al weinig tijd om de toerist uit te hangen, behalve dan op zaterdagavond en zondag. Ik heb hier op m 'n kamer ook een tv, maar ik heb geen idee of deze het doet. Hoorde wel van een medecursist dat er onwaarschijnlijk veel zenders zijn. Ik ga maar niet kijken, is tijdverspilling. Heb ook films op de laptop bij me, maar dat kan ik ook wel vergeten.
De laatste paar dagen heb ik het ook druk gehad met wc-bezoek. Dehli belly. M 'n maag en darmen zijn goed van slag en dat laten ze mij merken door me 7x per dag naar de wc te sturen. Zo lijd ik wel een erg zittend leven. Ik denk dat het komt doordat ik maandag, in een bui van gezondheidsschuldgevoel, als lunch een bak salade heb besteld. Later realiseerde ik mij, dat de sla waarschijnlijk met kraanwater gewassen is, maar ja, toen had ik de buit al binnen. Kan ook zijn omdat ik bij het tandenpoetsen de borstel onder de kraan afspoel. Kan eigenlijk op vele manieren gekomen zijn. Heb net m'n eerste twee Imodium-tabletten genomen, straks om de 2 uur weer een. Ben blij dat ik er zaterdag op de markt en het strand geen last van had. En zeker niet toen ik krom lag van de buikpijn als gevolg van het lachen, dat zou helemaal een slecht moment geweest zijn. Is hopelijk gauw voorbij.
Wat lachen betreft, vandaag is de guru door z'n stoel gezakt. Een geluid alsof er een 20-klapper werd afgestoken, gevolgd door een bonk, en daar lag hij met z'n bene omhoog te spartelen. Ik ook bijna, van het lachen. Niet dat hij zo zwaar is, het had mij ook kunnen overkomen, en dan een week eerder, maar het betrof gewoon een zwakke pas aangeschafte stoel. In een doodlopend stukje gang staan iets van zeven van deze nieuwe stoelen, de een nog kapotter dan de ander. Ach, het breekt de spanning even.

20100218:
Wat me hier in Goa echt opvalt aan het verkeer, behalve dan dat het links rijdt en heel massaal is, is dat het zo lawaaiig is. Het lijkt wel alsof iedere verkeersdeelnemer aan een hevige vorm van het Syndroom van Gilles de la Tourette (GTS) lijdt en dat uit door om de 10 sec de claxon te gebruiken. Ze toeteren namelijk ook als er geen ander verkeer in de buurt is of er een andere dreiging is. Omdat patienten die lijden aan GTS Touretters genoemd worden, moeten dit haast wel Toettouretters zijn. Maar misschien is het geen GTS en voelen ze zich zo minder eenzaam (en dat in een land met  ruim 1 miljard inwoners). Of misschien zit er wel een automatisch apparaatje in de scooters en auto's ingebouwd dat om de 10 sec 6x kort toettoet doet. Het is heel vreemd, maar echt geen enkele scooter, brommer of auto is langer dan 10 seconden stil. Ik geloof dat een Indiër eerder zonder benzine, dan zonder claxon zal gaan rijden.
Wat me ook opvalt, is dat het heel normaal is, om als je in de auto voor de deur op iemand staat te wachten, dit kenbaar maakt door luid onophoudelijk te toeteren. Ongeacht het tijdstip. Als je dat in Nederland een paar ochtenden om half zes hebt gedaan, denk ik dat er ineens een vuilniszak op je motorkap ligt. Met inhoud. Moet je op zondag proberen, dan word je meteen opgespijkerd of gestenigd.
Het is hier echt een mengeling van culturen. Ze zien er allemaal anders uit: Sikhs, met tulband, strenge Islamieten met vrouwen met alleen kijkvenster (nikab geloof ik) en de wat wij meer de "normale Indiër" zouden noemen. Dan hebben ze ook nog alle kleuren. Van zwart haar met de huidskleur diep donkerbruin, tegen het zwarte aan tot donker blond en licht gekleurde huid. Maar allemaal met ruwweg dezelfde gelaatstrekken, dus niet negroïde of mongoloïde of westers of wat ook, waardoor ze er toch weer als één volk uitzien. De vrouwen lopen er ook allemaal anders bij. Sommige dus met sluier, helemaal aan het oog onttrokken en heel schuchter, sommige slordig alsof ze op de markt staan en andere met heel fleurig fel gekleurde lange jurken en, vooral als ze met meerderen zijn, daardoor heel erg aanwezig. En veel mensen. Maar wel erg leuk om dit alles zo te zien. Of misschien moet ik gewoon wat meer in Amsterdam of Den Haag of zo kijken.

Ik ben, als Indische jongen, opgegroeid met de fles, de bottol tjèbok zoals dat heet en dat heeft niets met babyvoeding of alcoholgebruik te maken. Het is de gewoonte om na toiletgebruik, geen papier te gebruiken, maar de boel met water uit een fles af te spoelen en daarbij een handje te helpen. De meeste Westerse mensen staan daar wat vreemd tegenover, maar als ik ze de vraag stel wat ze liever doen als ze vieze handen hebben: wassen of aan een papiertje afvegen, dan kiezen ze altijd voor wassen. Niet zo vreemd. En toch vinden zij de bottol tjèbok vreemd. De handen worden na toiletbezoek altijd overdadig gewassen, wat dat betreft is er geen vuiltje aan de lucht en ook niets aan de hand. Wat me vaak opvalt in openbare gelegenheden in het Westen, is dat, als ik bijvoorbeeld bij de wastafel m'n handen sta te wassen en er iemand van het toilet komt, (waarbij ik toch luid op de persgeluiden, de tewaterlating en het papiergeritsel ben vergast) sommige mensen zo de wc uit glippen, daarbij vaak de deur wijd open latend zodat er helemaal geen twijfel mogelijk is over wat de aard van hun bezigheden binnen in het hokje is geweest, en vervolgens weer vrolijk naar bijvoorbeeld het tafeltje in het restaurant gaan om verder te eten. Rare gasten, ook niet helemaal fris dus. In sommige culturen is de helpende hand de linkerhand, in andere de rechterhand, en daar wordt bij het handen schudden dan ook rekening mee gehouden, de helpende hand wordt als onrein beschouwd. Geeft altijd leuke taferelen als mensen van twee culturen elkaar ontmoeten. Vooral als daar dan een moderne westerling bij komt, die helemaal geen weet heeft van onreine handjes en alles wel kan schudden, zelfs de helpende hand die hem wordt toegestoken. Goed, de reden waarom ik hierover begin, is dat bij Indische mensen (en bij veel meer zuidelijke culturen) daarom een fles op de wc te vinden is. (Bij mij niet overigens: a) de fles past niet onder de kraan en b) ik ben een watje en gebruik liever wat warmer water. Voor het toiletbezoek neem ik dus gepast maatregelen in de bijkeuken waar zich mijn voorraadje voor dit doel bedoelde flessen zich bevindt. En een warmwaterkraan). Goed, de reden dus. Hier in Goa nemen ze geen halve maatregelen: een 20 liter emmer en een maatbeker! Dit was een van de eerste dingen die me hier in dit appartement (en overal waar ik kom) opvielen. En dan moet ik dus altijd denken aan dat ene schattige flesje dat in mijn ouderlijk huis op het toilet stond.


Kleurt mooi hè, dat roze en beige?



20100219
Problemen met m'n laptop. En dan vooral met Windows Vista. Ik heb de Home-edition en die werkt dus niet goed met Oracle 10g samen. De hele boel staat stil. Op de cursus ben ik daarom op een andere pc bezig, maar ik kan m'n huiswerk niet doe en mis een hoop oefening. Oplossing is om Windows 7 te installeren, die heb ik toevallig bij me, maar als ik die installeer moet ik de hele schijf eerst schoonpoetsen. Heb een HD van 1Tb bij me, dus genoeg ruimte om de boel te backuppen, maar heb heel sterk het idee, dat na installatie de meeste progs opnieuw geïnstalleerd moeten worden. En die heb ik natuurlijk niet bij me. Office heb ik hier echt nodig, de sheets zijn in Powerpoint, examentraining werkt ook alleen op de laptop. Moet maar even denken wat de slimste en goedkoopste oplossing is.

20100222
Laptop was vastgelopen. Windows Vista Home Edition was de boosdoener. Dat in samenwerking met het eigenwijze HP. Ik heb een HP laptop, en daar zit (zat) een vervelend stuk software op, dat elke aanpassing of wijziging in het besturingsysteem bij het opstarten weer ongedaan probeert te maken. Dus geen makkelijke instal van Windows 7. Hoop gehannes, daarbij ook flink dwars gezeten door een waardeloze internetverbinding en de zondag was zo voorbij. Jammer, ik heb al sinds vrijdag weinig kunnen doen qua oefening. Lig dus een aardig eind achter op schema. Heb ondertussen de laptop zover dat een aantal progs het wel weer doen, maar ik heb met Carlos afgesproken dat ik de laptop vandaag flink onderhanden neem, zodat hij weer binnen een paar minuten in plaats van binnen een half uur opstart en ik ook weer een progje kan uitvoeren. Vervelende is, dat ik vanwege de cursus niet zonder laptop kan, bij alles maar dan ook echt alles heb ik dat ding nodig.
Ok, genoeg gezeurd over dat ding.
De laatste dagen weinig tot niets kunnen doen. De eerste Workshop voor DBA is achter de rug, maar ik moet er nog heel hard aan trekken als ik wil slagen voor het examen. Die examens zijn trouwens ook een hoofdstuk apart. Had verwacht vandaag eindelijk, na 1 week vertraging, het eerste examen te kunnen doen, maar er is nog steeds geen oplossing aangedragen door Pearson Vue, de verantwoordelijke instantie voor de examens. En ik moet nu dus ook het tweede examen doen. Vandaag (maandag) met Vinay afgesproken om nog niet met de tweede workshop te beginnen, want ik wil eerst de basis goed hebben, anders heb ik er weinig aan. Zo dus ook gedaan. Ben vanmorgen bezig geweest met instal van de database. Is dus tijdelijk, want vanavond wordt alles geformateerd en daarbij register opgeschoond en dat moet allemaal helpen om weer een (vlot?) werkend systeem te krijgen. Na de instal eindelijk weer wat kunnen oefenen zodat ik er wat meer van begrijp. Heb nu pauze en omdat ik, hier tenminste, eindelijk weer een werkende internetverbinding heb, kan ik even wat schrijven en op de site zetten.
Goed, laatste entry was 19, vrijdag dus. Zaterdag weer school gehad, zoals dezegd Workshop I afgemaakt. Later die dag hier bezig geweest met installatie en dat ging dus helemaal mis. Zaterdagavond eindelijk ontspannen na een lange week. Met Jude en een Irakees die in Sirië woont maar over een maand naar de VS emigreert en van wie ik de naam telkens vergeet.
Met de taxi ernaar toe, alweer een dodenrit om de spanning er goed in te krijgen. (Iraqi Guy heeft een filmpje, ik probeer die nog te kopiëren). Was gezellig, weer ontzettend gelachen. Weer op zoek geweest naar ring voor Hanneke, foto's ervan genomen, zodat zij ze kan keuren. Verder geprobeerd een geurtje te kopen, maar dat bleek nergens te koop te zijn. Ook de Pall Mall die ik voor Hanneke mee zou nemen is nergens te koop. Ze zeggen allemaal dat ze waarschijnlijk volgende week heel misschien onder voorbehoud toevallig ergens aan een slofje zouden kunnen komen, maar ik geloof er niet erg meer in. Maar ik ben pas iets meer dan twee weken hier, als ze in Goa niets hebben, dan misschien wel in Shimla of Dehradun. Al zie ik dat somber in. Goed, we zijn dus naar de Saturdaynight Market geweest, dit keer eerst een andere, de Macky Markt of zoiets. Dat is eigenlijk de oude markt die door de nieuwere, grotere Saturdaynight Market in Anjuna vervangen is. Deze markt was wel aardig, maar kon aan de nieuwere niet tippen. Zijn daarom later naar de andere markt gegaan. Zou ongeveer 10 minuten lopen zijn, tenminste, dat had de agent gezegd, maar in een vlaag van luiheid hebben we toch maar voor het schappelijke bedrag van 150 roepies een Tuk Tuk genomen. Was ruim een kwartier in de tuktuk, dus blij dat we niet zijn gaan lopen, dat hadden vorige week al genoeg gedaan. Van ons drieën was ik de slankste, ruim zelfs, dus als je enig idee hebt hoe smal zo´n tuktuk is, weet je hoe klem we met z'n drieën achterin zaten. Zie foto's. Hebben wel ontzettend gelachen in dat ding, zelfs de chauffeur had plezier. Bij de andere markt met heel veel moeite uit de tuktuk gewurmd, echt heel veel, en, als degene die de meeste overeenkomst vertoonde met een soepel slangenmens, mocht ik me er als eerste uit zien te kronkelen. Denk dat we met de scheef hangende tuktuk op zo'n honderd foto's en videofilms (nou ja, iets minder dan, maar het werd gefilmd en gefotografeerd) terecht gekomen zijn. Het moeten ook mooie actiefoto's geweest zijn, toen ik er eindelijk met een smak uit kwam. Helaas alleen van anderen, dus beelden van wat toch een gedenkwaardige scene moet zijn geweest, hebben we niet. We hebben in ieder geval flink wat mensen een plezierige avond bezorgd. Ik denk dat het nog het meest weg had van een geboorte.
Hebben het niet overdreven laat gemaakt, iedereen moest de volgende dag leren.
Tja, en van dat leren kwam zondag bij mij dus niets.
Ok, tijd om te stoppen. School is intussen afgelopen, maar ik ben hier nog even bezig.
Hoop dat ik later deze week weer wat meer kan schrijven.
Groetjes,
Edwin


The Iraqi Guy & Jude


Jude & ik. Ik zat zo klem, dat ik er zelfs een paar onderkinnen van kreeg, zie ik ineens!


Of eigenlijk is het maar 1 onderkin, maar dan wel een heel dikke.


Zo, nu eerst een Kingfisher!


De markt is in etages, dit is vanaf de eerste ring naar beneden gefotografeerd.


Dit ook.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer