donderdag 11 en vrijdag 12 feb

Ongelofelijk, ik ben al een week van huis. Ik moet het wel heel leuk hebben hier, want de tijd is voorbij gevlogen. De meeste dingen gaan hier wel goed, eerste paar dagen wel last gehad van gigantische vermoeidheid, maar na een weekend stevig door slapen was dat maandag ook weer voorbij. Nauwelijk last gehad van m'n maag en darmen (even afkloppen), daar was ik nog het bangste voor, maar dat viel dus reuze mee. Verder begin ik ook wat te wennen aan alle drukte hier. Het constante getoeter is nu gewoon een constante ruis, zij het wel een harde. Gisteren en vandaag weer een paar straten overgestoken zonder geraakt te worden, dus dat begint ook te wennen. (nu helemaal even afkloppen). Ook met de temperatuur gaat het wel goed. Op de cursus is het steenkoud, en waait het overal door de vele airco's en ventilatoren. Is ook niet altijd even lekker, maar goed. Buiten is het iedere dag zo'n 32 tot 34 graden. (O, ik lees net op de site dat het vandaag 38 graden is. Dat verklaart een berg.) Het is alleen dat slapen. Dat gaat echt in etappes. Het erge is, dat ik qua op bed gaan, langzaamaan mijn eigen ritme weer oppik, dus tot diep in de nacht bezig ben. Alleen word ik dan na 1½ uur wakker. Met wat geluk duurt dat dan niet langer dan een kwartier, en dan slaap ik weer iets van twee uur, en dan word ik weer wakker. En dan ook echt wakker. Zo wakker, dat ik dan maar uit bed ga en wat huiswerk ga doen. Zo te horen hebben mijn buren daar ook last van. Dus de laatste vier dagen iedere dag een slaaptekort. En nu is het vrijdag en ben ik echt aan een weekend uitslapen toe, maar morgen is weer een gewone schooldag. (Ja, je krijgt hier wel waar voor je geld.) Dikke pech dus. Ben terwijl ik dit intikte ook al zachtjes aan het dommelen geweest, maar ben nu weer even wakker. Goed, slapen gaat dus overwegend slecht, maar dat zal zich op den duur vanzelf wel oplossen, dan val ik gewoon om. Aan het verdere leven hier ben ik ook al aardig gewend. Ontbijtje met altijd iets warms, zoals pannenkoek, spiegelei, omelet of gekookte eitjes (de eieren zijn hier overigens ontzettend lekker). Daarbij dan wat gebakken tomaat of mini-kaassouffle of dikke aardappelkoeken. Plakje geroosterd brood met hele lekkere jam. Is wel een lekker begin van de dag. Enige wat mist is vers geperste jus. Wat ik ook mis is vreemd genoeg niet m'n biefstukje of runderlapje, maar zijn de verse groenten. Thuis eten Hanneke en ik altijd gigantische hoeveelheden groenten, maar hier is het er nauwelijks. Een paar plakjes komkommer met nog een andere heel dun gesneden onbekend rood/roze iets en een paar verdwaalde bonen en gekookte uien in de kerrieprut, maar dan houdt het zo'n beetje op   's-Middags moeten we wat bestellen, is altijd warm, geen andere keuze. Meeste mensen nemen pizza. Zal ik ook wel een keer doen, maar tot nu toe probeer ik telkens wat andere dingen. Ik kom altijd wel uit op kip of grote garnalen, maar dat is echt lekker! Garnaal Sechuan met witte rijst. Kip Manchurian. Allemaal zo ontzettend lekker. Maar wel heet. En nauwelijks groenten. 's-Avonds is meer gevarieerd. Vandaag witte rijst met kerrieprut en gebakken vismoten. De vis vond ik wat minder, was wat taai en wat verradelijke kleine graatjes, maar die kerrieprut maakte alles weer goed. Gisteren frietjes met kip-in-een-heerlijk-jasje, eergisteren kipwraps. Veel te lekker allemaal, dus vandaag met huisgenoot Carlos naar de sportzaal geweest. Ziet er allemaal wat minder flitsend uit dan de fitnesszalen in Nederland. Zal een keer een foto maken. We zijn er een half uur geweest, waarvan ik 29 minuten uitgeteld langs de kant heb gehangen. Wat is mijn conditie slecht! Met Carlos ging het een stuk beter. Die is dan ook een stukje jonger en heel wat gespierder dan ik. Maar voor hem was het ook afzien, want het was niet alleen een sportzaal, maar ook gelijk een sauna. Afvallen met broeikaseffect. Denk dat ik morgen overal spierpijn heb, want ben in die ene minuut dàt ik wat deed, natuurlijk als een dolle te keer gegaan. Beetje dom wel. Maar ik voelde me ook erg bekeken. Allemaal van die gespierde bruine mannetjes, één gespierde zwarte man en één uitgezakte bleke Indo met een rode kop, die amechtig naar adem happend na 10 sec van een toestel afglijdt, naar een ander apparaat strompelt, daar ook weer enkele seconden vreemde capriolen uithaalt en ook daar weer uitgeteld van afvalt. Hm, nu ik het zo schrijf, ben ik tòch afgevallen. Ik hoop dat ik de energie kan opbrengen om er nog vaker heen te gaan.
Nu de twee Duitsers weg zijn, heb ik nieuwe huisgenoten gekregen. Carlos is dus een van. Hij doet een andere cursus dan ik, maar dat doet iedereen, ik ben in mijn eentje de hele klas, weet je nog? Carlos is een Afro-Amerikaan zoals dat tegenwoordig heet, heeft zo'n beetje overal op de wereld gewoond en in de IT gewerkt (Japan, Turkije, VS, Spanje, Dubai en Australië geloof ik) en doet wat met computernetwerken en beveiliging. En beveiligers weten ook een hele hoop over de gevaren die de computer bedreigen, de hackers dus. Carlos schijnt erg goed te zijn en is zo'n figuur die je pc in een paar seconden kraakt en alle data ervanaf kopieert, terwijl jij denkt dat je met al je firewalls, Nortons en PCTools veilig over het internet aan het surfen bent. Vergelijkbaar met Laurence Fishburne als Morpheus in The Matrix. Of Lisbeth Salander uit de Millennium-trilogie van Stieg Larsson, maar fysiek dan wel het tegendeel. Zit nu al 6 jaar in Duitsland, vlak bij Frankfurt. Is een aardige vent waar ik redelijk veel mee optrek, altijd aan het kletsen, vaak een beetje moeilijk te verstaan, maar vrolijk en goedlachs. Hij doet een speedcursus: een cursus waar normaal drie maanden over gedaan wordt, doet hij hier in drie weken. Wel sneu, hij kreeg vandaag een telefoontje van zijn vriendin, waarin ze zei dat ze bij hem weg gaat. Ze schijnt een mailtje gekregen te hebben van zijn wraakzuchtige ex-vriendin en ik weet wat al niet meer. Maar wel lullig om een relatie telefonisch te  verbreken, als je zelf in Duitsland zit en je vriend in India heel druk bezig is kennis te vergaren en dit soort afleiding er absoluut niet bij kan gebruiken. Maar ja, zoals altijd zullen er wel twee kanten aan het verhaal zitten.
Keith is mijn andere huisgenoot. Hij en Carlos zijn net een één-eiige tweeling, behalve dan dat Keith zelfs voor blanke Engelsman ontzettend bleek is. Hij is uit Portmouth afkomstig, heeft eigenlijk nog nooit een voet buiten Portmouth gezet, op een tripje naar London na, dus net anders dan de Harlem Globetrotter Carlos. Bij Keith vergeleken voel zelfs ik me slank en gebruind. Hij is ontzettend vrolijk, lijkt me logisch, want hij is afgelopen woensdagochtend aangekomen en begint pas komende woensdag met zijn cursus. Heb'm dan ook alleen nog maar woensdagavond en donderdagavond wat mee gemaakt, maar het was erg gezellig. (En dat zonder enige alcohol trouwens.) Heb'm vandaag de hele dag nog niet gezien, die is lekker de hort op, denk ik. Mooi kan hij de boel verkennen en ons later alles laten zien wat de moeite waard is. Ben benieuwd of hij, net als al die Engelsen die naar Griekenland op vakantie gaan, al na 1 dag de vellen erbij heeft hangen en zowel qua kleur als qua voortbewegen in een kreeft veranderd is. Nou ja, in dat geval heeft hij nog vier dagen de tijd om te genezen van z'n zonnesteek en weer wat verse huid te laten groeien. In tegenstelling tot Carlos doet Keith alles in een heel rustig tempo. Voor de cursus die hij hier in Goa gaat doen, heeft hij een maand uitgetrokken. Daarna heeft hij een maand vrij om wat door India te trekken en dan vertrekt hij naar Dehradun. Daar heeft hij ook weer een maand cursus en daarna nog een keer een maand vrij. Al met al is hij vier maanden in India. En dat voor iemand die nog nooit buiten z'n eigen veilige buurtje is geweest (dat is tenminste wat hij ons vertelt). Hij is net als ik werkeloos en ook bezig om zijn IT-kennis naar een hoger niveau te tillen. En dan dacht ik, dat ik leuk bezig was...
De buurt hier begin ik ook al wat beter te leren kennen. Eergisteren, voor het eten, naar de Mandovi River gegaan en de foto's van de zonsondergang die ik vorige keer hier geplaatst heb, genomen. Die rivier is hier eigenlijk vlak achter, hemelsbreed misschien driehonderd meter. Als je de andere kant oploopt, kom je meer in een soort centrum. Lekker chaotisch maar wel met z'n eigen charme. En geuren, soms heel lekker maar soms ook heel heel vies. Er moet ook ergens een markt zijn. Maar daar kom ik nog wel achter. Morgen, zaterdag, overdag dus nog gewoon school, maar 's-avonds ga ik waarschijnlijk met een groepje mede-cursisten die hier ook altijd eten, naar Calangute, Baga of Anjuna Beach. Daar ergens schijnt een avondmarkt te zijn die geweldig moet zijn en verder moet het er gewoon ontzettend mooi en gezellig zijn. Zondag is mijn leerdag. Misschien dat ik dan weer wat schrijf. Plan was eerst om dan naar het strand te gaan, maar ik moet leren en dat moet dan maar. Is ècht geen plezierreisje!

Groetjes,
Edwin

PS De spierpijn begint al aardig door te komen.
PS2: De douche doet het weer, ik bedoel, het warm water. Sinds ik op deze kamer kwam, was de boiler kapot. Was elke dag wel een erg verfrissend begin.
PS3: Bril nummer vier staat op het punt van door breken. Heb er nu nog drie, dus het wordt wat moeilijk. Zal eens vragen of er ergens goedkope brillen te koop zijn, net als in NL, en dan een nieuwe voorraad inslaan. Want het gaat wel hard.
PS4: Ik geniet nog steeds iedere dag van elk moment! Ik kom er steeds meer achter, dat ik de naam van de site goed gekozen heb.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer