20100314: Eerste indruk Dehradun

20100314 Eerste nacht in Dehradun achter de rug
En die is goed bevallen. Vanmorgen een ontbijt met omelet, zonder dat ik eerst een fysieke topprestatie, zoals het beklimmen van de Mount Everest, hoefde neer te zetten. Ook heerlijk om eens een keer weer wat zachte boter op het brood te smeren. In Shimla was de boter, hoewel deze altijd buiten de koelkast bewaard werd, altijd keihard. Het was daar meer een kwestie van dunne plakjes met de botte messen snijden en die dan op je brood leggen. Ook vers geroosterd brood hielp wel wat. Douche van vanmorgen was ook heerlijk, gulle straal en lekker warm water, en na het douchen ben ik niet meteen bevroren, dat deed wel wat aan Goa en Delhi denken. Hoe mooi het in Shimla ook was, en hoezeer ik daar ook genoten heb, er waren toch wel wat nadelen daar. Hier zal het ook wel niet allemaal rozegeur en maneschijn zijn, maar tot nu toe bevalt het best.
Het is nu zondag kwart over elf 's-morgens, en de temperatuur zal nu een heerlijk aangename 23 graden zijn. Stralend blauwe lucht, tenminste, dat stukje dat ik uit mijn raam kan zien. Ja, ik heb hier een raam waardoor ik iets anders dan alleen de buitenmuur van de buren kan zien. Sterker nog, ik heb hier twee ramen, met uitzicht op de voor- en achtertuin, als zijn die tuinen niet groter dan een paar vierkante meter. Maar toch, het is lang geleden dat ik een tuin heb gezien, en dan helemaal eentje zonder sneeuw. Kortom, de eerste indrukken hier zijn allemaal positief.
Een paar dagen geleden schreef ik iets over ruim plannen van de cursus. Daar wil ik even wat dieper op ingaan. Iedere student die je spreekt, of het nu in Goa, Delhi of Shimla is, klaagt min of meer over hetzelfde probleem: Tijdgebrek. Er is gewoon teveel lesstof wat in een te korte tijd geleerd moet worden. Geeft wel een fijn gevoel om dit te horen, ben ik tenminste niet de enige. Een aanrader voor iedereen die dit India-traject overweegt: maak een ruime planning! Een paar extra dagen na iedere cursus is geen overbodige luxe! Het geeft je wat meer rust in het cursustraject: je bent dan niet veroordeeld om direct aan het eind van de cursus het examen te doen, maar hebt dan wat meer tijd om de stof te leren en je voor te bereiden. Doel is tenslotte om de examens hier in India al succesvol af te sluiten, dus zonder herexamens in Nederland, al is dat heel goed mogelijk. De kosten zijn te overzien (€25 extra voor kost en inwoning per dag). Omdat je tijdens de cursus zelf nergens anders aan toekomt, kan je in deze vrije periode ook echt wat van de omgeving, waar je je dan bevindt, zien en er van genieten. Wat dat betreft dacht ik dat ik het allemaal heerlijk ruim gepland had, maar dat is, mede als gevolg van de laptop problemen (Windows Vista Home Edition) toch anders uitgepakt. Desondanks heb ik toch veel gezien en gedaan vind ik. Komende week heb ik een cursus Performance Tuning gepland, de week erna, tot 26 maart als ik terug ga naar Delhi en de volgende dag naar huis, is in principe een lege week, die ik vooraf bestemd had voor herexamens of een extra cursus. Informeer vooraf naar de compatibiliteit van je besturingssyteem en de hier te gebruiken programmatuur. (Je kan er natuurlijk voor kiezen om op de computers van Koenig te werken, overdag gaat dat prima, maar hoe doe je dan je huiswerk?). Bij sommige nieuwe programma's zal het misschien nog niet allemaal bekend zijn, maar het kan zeker geen kwaad om hierover vooraf informatie te vragen. In mijn ervaring, zijn de Windows Home Editions niet voldoende.
Nog een goede raad: verwacht geen glimmende en opgepoetste kamers en cursuslocatie. Het meeste doet wat krakkemikkerig maar functioneel aan. Dit geldt tenminste voor Goa. In Delhi heb ik alleen een kamer gehad in de Koenig-Inn, dus weet ik over de cursuslocatie niets te vertellen. De kamer viel me overigens tegen, maar misschien was ik, omdat ik in wezen slechts een voorbijganger was, weg gestopt in het slechtste plekje van het huis. Geen raam, matig eten en niet echt een safe gevoel. In Shimla stelde de kamer ook niet veel voor, maar de locatie vergoedde veel (maar je moet dus wel van bergen houden). Eten was er redelijk. Hou er ook rekening mee, dat de Indiase kok er geen flauw idee heeft of iets scherp gekruid, dus heet, is, of niet. Mijn tong is door de jaren heen al wat geteisterd en dus al wat gewend, maar ik denk dat het voor veel Nederlandse mensen wat aan de hete kant zal zijn. Als je claustofobisch bent, kan je hier ook wel een probleem hebben. De meeste ruimtes in de studiecentra hebben geen raam en zijn vrij klein, zo'n 2.30 bij 3.30 meter. Sommige kamers in de hotels hebben geen raam en zijn niet veel groter. Over het verkeer heb ik al gehad, maar ook dat went uiteindelijk grotendeels. Mensenvrees: India heeft ruim 1 miljard inwoners, de kans dat je iemand tegenkomt, is dus heel groot. De kans dat je je eventjes alleen op de wereld waant is miniem. Als je racistisch ingesteld bent, gaat er hier of een wereld voor je open, of je voelt je ontzettend eenzaam en wordt bevestigd in al je vooroordelen. Afgezien van het voorgebakken kleurtje dat iedere Indiër heeft, zijn veel cursisten die van het Afrikaanse continent afkomstig zijn. Verder heb ik in Shimla vrij veel Engelsen en in Goa vrij veel (Afro-)Amerikanen ontmoet. Tussen dit alles door lopen dan de enkele Italiaan, Zwitser en Duitser rond. Trouwens vreemd dat iedere Nederlander zegt, dat waar ze ook komen, ze altijd wel een Duitser tegenkomen. Dat hoor ik de Duitsers nooit over de Nederlanders zeggen. Ah, klop op de deur, etenstijd. (Lunch).Zo, vier uur, en even met wat collega studenten een kopje espresso gedronken. Eerst hier vlakbij, kwartiertje lopen, maar dat was geen groot succes, espresso was te dun, te slap. Ze doen daar overigens wel aan massages. Allerlei soorten, onder advies van een medisch specialist. Misschien ga ik er wel heen, want ik krijg steeds meer last van m'n nek. Was in Nederland er net succesvol vanaf geholpen en was al een beetje bang dat dit zou gebeuren. Oké, de espresso was dus geen groot succes, daarom even met X de Engelsman en Y de Zwitser met de lijn-tuktuk voor 6 roepies pp naar de stad. Deze tuktuk is te vergelijken met een busdienst. Volproppen totdat-ie niet meer wil. Grote kans dus, dat er iemand half op je schoot komt te zitten. Wel leuke ervaring, maar 1x is waarschijnlijk wel genoeg. Eén van de jongens, X de Engelsman, moest z'n haar laten knippen. 50 roepies, en het was elke roepie waard. Ter vergelijking: de kapper in Zuidhorn kost omgerekend 1500 roepies, maar na wat ik gezien heb, geef ik die toch liever uit. Maar ja, 50 roepies is niet veel, dat was zelfs inclusief een hoofdmassage na het knippen. Daarna even een espresso en met de tuktuk weer terug. Deze tuktuk was privé, kostte maar liefst 120 roepies, maar maakte minder omwegen en je had niemand op schoot. Was leuk middagje om wat kennis te maken met Dehradun. Dehradun is toch ook een grote plaats met een gezellig rommeltje: er was ergens een markt en dan is het al gauw gezellig druk. Je komt er ook van alles tegen. Een paar ruiters die in galop door de straat rijden, een kameel met een groot doek met reclame erop, de onvermijdelijke koeien, maar geen varkens en ook geen apen. Helaas geen foto van de ruiters en de kameel, en ook niet van de varkens en de apen.Rest van de dag en avond is bestemd voor leren. Morgen, na de eerste lesdag, schrijf ik weer verder.


Ingang tot de compound. Jaipur Road. Aan deze kant van het hek ligt de ommuurde wijk waar het appartement deel van uitmaakt. Aan de andere kant de boze buitenwereld.




Het lage gebouw met de blauwe rand is het studiecentrum van Koenig.



De compound vanaf de weg gezien.



De luxe kapsalon vlakbij.



De plaatselijke nozems leggen een kaartje.



De lijndienst: 6 roepies per persoon, bijna een dubbeltje.



Je moet de schaarse ruimte wel met wildvreemde mensen delen. Evn later kwam er een kerel binnen die zowat op m'n schoot zat.



De tuktukchauffeur.



Stapeltje verleidelijke Dehli-Bellie-bommen dat we onderweg passeerden.



De markt in Dehradun is rondom een tempel.



Stukje markt.



Straatbeeld Dehradun.



Met onze eigen privétaxi naar huis. Dat is trouwens James met z'n Fifty-roepie-coupie.



Beelden van de compound.



Nog meer beelden van dezelfde compound.



Speelveldje. Met mijn chips en Pepsi op de voorgrond.



Compound.



Mijn kamer.



Kamer



Kamer




Edje in de badkamerspiegel.

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer