20100305: Sightseeing in Delhi (nu met foto's)

5 maart 2010, Delhi. Studiedag. tot ik werd opgehaald: sightseeing in Delhi.
Verrassing, want van deze dag wist ik niet dat ik die ook zou mee maken, maar ik schijn er voor betaald te hebben.
Hoorde ook bij het Taj Mahal pakket. Werd om half één opgehaald, en het was wat haastwerk om alles weer op te ruimen en achter slot en grendel te krijgen terwijl de gids en chauffeur op me stonden te wachten. Gek hè, ik betaal ze ervoor, en toch krijg ik een schuldgevoel.
Wat hele mooie dingen hier in Delhi bekeken, ook heel erg bijzonder. 

Ghandi Memorial: Hindoes begraven hun doden niet, er is dus geen graf van Mahatma Ghandi, de vader van India. In plaats daarvan is er een monument.



Rajghat, de gedenkplaats van Mahatma Ghandi

Mahatma Ghandi was de leider van de geweldloze revolutie die uiteindelijk in 1947 resulteerde in onafhankelijkheid van het Britse Rijk. Tijdens die onafhankelijkheid, is ook besloten om een deel af te splitsen voor een moslimstaat: Pakistan. Ghandi werd in 1948 door een Hindoe, die het niet eens was met zijn visie, dood geschoten


Edje bij Ghandi memorial


Na het Ghandi memorial was het tijd om naar de Jama Masjid in Old Delhi te gaan:


De Vrijdag Moskee is gelegen in Old Dehli, hier nog nauwere straten dan in New Delhi, er was voor de auto dan ook geen doorkomen aan.

De Jama Masjid, of Friday Mosque, de Vrijdag Moskee was op vrijdag tot 2 uur gesloten. Was misschien wel zo goed, want zoveel tijd hadden we niet. Hebben wel van de buitenkant wat foto's gemaakt en ook wat naar binnen gekeken. Allemaal moslims gezien. Deze moskee is overigens ook door Shah Jahan gebouwd, rond dezelfde tijd dat al die andere bekende bouwwerken, zoals het Rode Fort en de Taj Mahal en Fort Agra gebouwd of verbouwd zijn.




Bezoek aan deze moskee ging niet door, vrijdag hè



Het binnenterrein van de Vrijdag Moskee

Na de Friday Mosq even bij het Rode Fort langsgegaan, maar niet naar binnen.

Het Rode Fort in Delhi. Hier zijn we niet naar binnen geweest, het toont teveel gelijkenis met Fort Agra waar ik gisteren geweest ben.



Wat dit is weet ik niet



Het Rode Fort is bijna een kopie van Fort Agra

Ok, op naar het India Gate en de Parlementsgebouwen.


India Gate, het monument voor de 90.000 Indiase slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog, en erachter een Brits Boogje

India Gate: Dit is het grote gedenkteken voor de 90.000 Indiërs die in de WWI in Frankrijk en België voor de Britten gesneuveld zijn. Alle namen van de slachtoffers staan in boog gegrafeerd. Lijkt op de Arc de Triomphe en de Arc in Barcelona, of de Rijksdag in Berlijn.



De Parlementsgebouwen. Ze waren gesloten want er was hoog bezoek uit een of ander buitenland.



De gids en de baas van de dag



De maaltijd van de dag



De poort naar Hamuyans Tomb

Hamuyan's Tomb: dat is de voorloper van Taj Mahal en de overeenkomsten met de Taj Mahal zijn dan ook duidelijk te zien. Deze werd alleen  100 jaar eerder door Hamida Banu Begum, de vrouw van Keizer Hamayun, als monument voor haar overleden echtgenoot gebouwd. Dit gedenkteken mist het spectaculaire witte marmer van de Taj, waardoor die er bij elk licht anders uit lijkt te zien, maar is desondanks erg mooi.




De volgende poort



De overeenkomst met de Taj Mahal is duidelijk te zien



Is toch ook niet lelijk



Het plafond van een koepel



Graftombe met mooie lichtval



Binnen bevinden zich verscheidene graven



Detail Hamuyans Tomb



Idem



Graf van Isa Kahn  Niyazi



Nogmaals het graf van Isa Kahn Niyazi



Dit weet ik niet meer



Entree tot de Qutub Minar

Qutub Minar stamt uit de 11e eeuw en is de hoogste minaret ter wereld: 72,5 meter. Aan de voet is de minaret 14,3 meter in diameter, aan de top 2,75 meter. De eerste Indiase moslimvorst, die de welluidende naam Qutbuddin Aibakm droeg, heeft in navolging de minaret in Jam in Afghanistan deze minaret gebouwd. Hij heeft tenminste een begin gemaakt, want het bouwproces duurde in totaal maar liefst 193 jaar, van 1193 tot 1386.




De Qutub Minar

Qutbuddin heeft de basis gebouwd, zijn opvolger Iltutmish heeft de volgende drie verdiepingen gebouwd waarna het hele project enkele tientallen jaren stil kwam te liggen, totdat Shah Tughluq de vijfde en daarmee de laatste etage voltooide. Iedere etage ziet er weer anders uit. De bouwmaterialen zijn grotendeels gejat van de Hindoe- en Jaintempels die eerder op het terrein stonden en voor dit goede doel gesloopt werden. Tot enkele jaren geleden was het mogelijk om de 379 treden binnen in de toren te beklimmen. Er waren wat teveel ongelukjes, waarna de boel gesloten is. Op het terrein staan nog steeds veel restanten van andere gebouwen, twee moskeeën en gelukkig ook van de oude Hindoe-tempels.


Andere bouwwerken op het terrein bij de Qutub Minar



Detail van de bewerkte poort in een monument



En nog een moslimmausoleum, het ene is nog mooier dan het andere



Ruines, overblijfselen van de oude Hindoe-tempels




Zuilengalerij, restant van een Hindoetempel


De toren staat vol arabische teksten uit de koran



Overgangsstukje van het ene naar het andere bouwsegment



Boven de ingang van de toren



Hindoe-kunst, helaas zijn de oude Hindoetempels gesloopt om van de stenen de Qutab Minar te bouwen.



Er is gelukkig nog wat van bewaard gebleven



Hindoe-kunst ziet er wat verfijnder uit.

Die oude Hindoe-tempels hebben andere motieven, en doen wat fijner aan. Verder zijn er moslimgraven, en wat andere gedenktekens en tempels en een school uit de 14e eeuw. De toren is gebouwd van rode zandsteen die heel mooi bewerkt is en waarin allerlei Koran-teksten in het Arabisch staan geschreven. Op het terrein staat verder de IJzeren Pilaar. De legende wil, dat voor degene die, met zijn rug tegen de pilaar staand, de pilaar kan omarmen, iedere wens in vervulling zal gaan. Velen hebben het geprobeerd en dat dit geen geringe klus was, blijkt uit het feit dat de pilaar wegens de door het vele zweet ontstane corrosie, met een ijzeren hek afgeschermd moest worden. Tenminste, dat is een zijde van het verhaal. De waarheid is, dat de paal, die er toch al 1600 jaar staat, van zo'n grote zuiverheid is (98%), dat deze nog steeds geen spoortje van roest vertoond. De geleerden zijn er nog steeds niet achter hoe men deze paal zolang geleden, met de gereedschappen die men toen had, zo zuiver heeft weten te maken. Het hek er om heen is gewoon voor de veiligheid en ter bescherming tegen graffitti. De Qutub Minar is de populairste toeristenbestemming in India en daarmee waarschijnlijk ter wereld en trekt met zijn 3,9 miljoen bezoekers per jaar zelfs meer bezoekers dan de Taj Mahal met 2 miljoen.




Plan was, om een nog grotere, nog hogere Qutub te bouwen, maar verder dan dit zijn ze nooit gekomen.

M'n gids heeft alles heel goed uitgelegd, maar moest 'm daarvoor wel even aanspreken, want hij dacht zich met 1 enkele klant zich er makkelijk vanaf te kunnen maken. Ik heb veel onthouden, maar het meeste van de bovenstaande informatie heb ik van internet.

Als laatste stond de Lotus Tempel op het programma. We kwamen daar pas om kwart over vijf aan, en het terrein ging om half zes dicht. Zijn daarom maar niet naar binnen gegaan. Binnen in de tempel is ook niet veel te zien, het is eigenlijk één grote ruimte met wat stoelen en tafels waar mensen van alle geloven welkom zijn en hun geloofsbelijdenis kunnen doen. Maar de buitenkant was wel mooi. Heeft wel wat van het Sydney Opera House. Die was er eerder, dit is een soort kloon, een vrije interpretatie van de architect.



De Lotus Temple

Na al dit moois zijn we op zoek gegaan naar een brievenbus voor de kaarten die ik in Goa gekocht en geschreven had. Had toen geen postzegels, is er toen niet van gekomen, dus die heb ik later (gisteren) in Agra gekocht en onderweg op de kaarten geplakt tijdens een stop in het Maharadja. Dacht ze hier in Delhi wel eventjes ergens in een brievenbus te kunnen gooien, maar dat gaat hier anders. Je moet ze in een bus voor het postkantoor gooien, maar probeer maar eens een postkantoor te vinden. Indiërs schrijven blijkbaar niet zo veel, dit was voor de gids de eerste keer dat hij op een postkantoor kwam en het was voor hem ook een openbaring om vóór het postkantoor zoveel brievenbussen te vinden, één voor iedere provincies in India, en hij is toch iemand van 25 jaar, met bul voor Geschiedenis en Russisch, dus toch ook niet echt een onopgevoede boerenpummel.
Vreemde stad, soms heel mooi, soms heel smerig, maar altijd intrigerend.
Morgen word ik al om 04:30 opgehaald om met de trein naar Shimla te gaan. Ga maar niet slapen, want ik wil me niet verslapen en er is nog veel te doen. Koffer inpakken bijvoorbeeld. Heb niets gekocht, dus het zou deze keer wat makkelijker moeten gaan.

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer