20100303 Van Delhi naar Agra (met foto's)

3 maart 2010, Agra
Vandaag van Delhi naar Agra gereden. Eerst ontbeten, wat hier in de befaamde Koenig-Inn niets voorstelt, (of ik doe wat fout, misschien is half negen te laat). Daarna in m'n kamer m'n spulletjes in de koffers en tassen gekregen en alles vastgezet en achter slot en grendel gedaan. Op de een of andere manier vertrouw ik het hier niet zo, het zal wel onterecht zijn, maar beter zo, dan dingen kwijt.



Zo, de laptop vastgezet.



En de koffers aan elkaar geklonken in de kast.

Werd rond half twaalf opgehaald door een jonge knaap van 16. Hopelijk was hij wèl 18 maar het zag er niet naar uit. Sprak een beetje Engels en heeft de auto niet in de prak gereden, al scheelde dat niet veel. Er zijn nu twee Indiase Formule 1 coureurs en ik vermoed dat hij de derde wil worden. Maar ja, zo zijn er hier nog een kwart miljard met dezelfde droom, dus je begrijpt hoe het verkeer er hier aan toe gaat. Links inhalen, rechts inhalen, toeteren afsnijden, het lijkt wel alsof alles hier toegestaan is. Voorrangsregels zullen er ongetwijfeld ergens zijn, maar ik denk dat de laatste persoon die ze toegepast heeft al een aantal jaren dood is. In Nederland is de zwakkere verkeersdeelnemer, zoals de voetganger en fietser, wat beschermd. Hier in India lijkt het zo te zijn dat juist die verkeersdeelnemers vogelvrij zijn. Riksja en tuktuk hebben nauwelijks recht op een doorgaande baan, nog sterker, ze hebben zelfs geen recht op welke baan dan ook. Als ze al rechten hebben, wat ik betwijfel. Ze worden constant afgesneden, in de berm gedrukt en mogen blij zijn als ze aan het eind van de werkdag nog in leven zijn. Zet zo'n vriendelijke Indiër achter het stuur van een auto en hij verandert meteen in een moordenaar. Dr Jeckyll & Mr Hyde. Mijn chauffeur was een ras-echte klootzak achter het stuur. Pure agressie, en dan nog kwaad worden ook, als hij afgesneden werd, of als er niet snel genoeg op zijn getoeter gereageerd werd. Vreemd hoe de Indiërs omgaan met kritiek: ik had het gewaagd er wat van te zeggen en kreeg vervolgens en voorproefje van de hel. Maar we schoten lekker op, dat moet gezegd worden. Heb niet achterom gekeken, want ik had de vrees dat dat één groot slagveld was.
In Delhi wordt alles in gereedheid gebracht voor de Common World Games. Deze worden voor het eerst in India gehouden, en ze doen er dan ook alles voor om goed voor de dag te komen. Zo zijn er 28 stadions gebouwd. En een metrolijn en de hele stad wordt opgeknapt.




De stad wordt mooi gemaakt




Sikhtempel als ik me niet vergis.

Om Delhi uit te komen, ben je ongeveer 1½ uur kwijt, zo groot is de stad en zoveel verkeer is er. Vreemd. Ben alleen, maar het voelt wel goed. Je merkt wel, dat iedereen achter je geld aan zit. Begrijpelijk, maar niet leuk. In Goa ging het anders. Vriendelijker. Daar wilde ook iedeeen je geld, maar liet dat òf niet zo duidelijk merken, òf op een leukere manier. Na Goa is Delhi wel een beetje een afknapper. Groot, stoffig, massal, lawaaiig, vies, vervuild en ongezonde lucht, er hangt een constante smog. En je voelt je heel bejaagd, alsof je een wandelend spaarvarken bent, dat geslacht moet worden. Zo straks zijn we even gestopt, de chauffeur moest even de auto uit om tol te betalen. Hij deed gelukkig wel de auto op slot, want ik werd meteen belaagd. En opdringerig belaagd. Eentje met pauweveren, eentje met rozen, met schaakspelletjes, met een aap op een stokje, en een bedelaar die er vreemd schuifelend aan kwam met dunne benen die alle kanten op staken. Wel zielig allemaal, maar je wordt niet voor niets van te voren gewaarschuwd: het bedelen is hier een vak op zich, dat ontzettend goed betaalt. Werk er niet aan mee! Want als je er een wat geeft, kan je er donder op zeggen, dat ze je allemaal bespringen. Geen fijn gevoel om zo belaagd te worden. Eerder, toen we nog in Delhi waren, waren er ook kinderen die kunstjes deden als je bij het stoplicht stond te wachten, of heel opdringerig op je raampje zaten te beuken. De chauffeur joeg ze meteen weg. Dubbel gevoel: aan de ene kant heel zielig en aan de andere kant weet je dat, in het merendeel van de gevallen tenminste, je geen medelijden hoeft te hebben, it's all part of the show. (Volgens de adviezen die je krijgt.)
Onderweg een half uurtje gestopt bij een restaurant, The Maharadja, ongeveer halverwege en daar heel decadent en luxueus gegeten. Zo'n restaurant is ook een echte toeristenval, ik denk dat de chauffeur wat geld of eten krijgt als hij de toeristen daar dropt. Eerst moet je door de foyer waar de handelaren hun spullen heel netjes hebben uitgestald. Je wordt meteen tegen gehouden, alles op een vriendelijke maar berekende manier. Ze proberen je echt van alles aan te smeren, alles heeft een "good price", duidelijk is alleen niet voor wie. En ze spelen alsof ze heel gekwetst zijn als je niets koopt. Begin al aardig harde bikkel te worden. Of misschien niet aardig. En dat hard en dat bikkel vallen ook wel mee. In ieder geval begin ik er immuun voor te worden. Vertel ze, dat ik alles al op de markt in Goa gezien heb, en dat daar maar een fractie van de prijs, die hier op Westers niveau ligt, gevraagd wordt. De prijs keldert omlaag, maar hoe mooi het ook allemaal is, en hoe uniek het allemaal ook mag zijn, ik kan het gewoon niet mee nemen. Heb geen plek in de koffers en bovendien wil ik al die kitsch niet. En de mooie dingen zijn vaak te groot.
Lekker gegeten overigens. Denk dat ik een beetje vreemd overkom: alleen, wel met een chauffeur, dus overduidelijk geen armlastige backpacker, kleurtje en uiterlijk dat ze niet kunnen plaatsen. De meeste mensen denken dat ik een Zuid-Amerikaan ben. Grappig, zo heb ik mezelf nog nooit gezien. Moet altijd overal geduldig uitleggen dat ik uit Nederland kom (ah hockey sir?) en mijn ouder uit het oude Indië, het latere Indonesië afkomstig zijn etc. Heb tegenwoordig dan ook een ingekorte versie. Yes I'm Dutch, many coloured people in Holland, I'm one of many.
De autorit schoot flink op, maar desondanks deden we ruim 6½ uur over de ca 200km. De hoofdweg voerde door allerlei kleine plaatsjes, ieder met een gigantische mensenmassa en allerlei soorten van vervoer die voor de (on)nodige opstoppingen zorgden. Op zulke momenten was ik wel blij met m'n coureur, die elk (ingebeeld) gaatje zag en er de auto, met maling aan het nageslacht en de mensen om hem heen, instuurde. Vreemd genoeg geen enkel krasje opgelopen, zag wel veel kwade blikken in de richting van onze auto geworpen worden. Het verbaast me, hoe makkelijk de mensen hier soms met hun leven omspringen. Op een tweebaans-weg, waar het verkeer in drie rijen naast elkaar met 100 km per uur voortraast, gaan ze rustig spookrijden. En elkaar dan ook nog inhalen. Vreemd dat er nog steeds zo veel Indiërs over zijn.
Goed, de rit heb ik overleefd en we zijn in Agra aangekomen. Ik zit hier in een hotel: The Crystal Inn, dat in augustus z'n deuren geopend heeft. Sommige dingen, zoals de jacuzzi op het dak, zijn dan ook nog niet klaar, maar het ziet er allemaal wel nieuw, schoon en mooi uit. Kwam hier om zes uur aan, te laat om naar de Taj Mahal te gaan, want daar is alles nu afgesloten. Vanaf het dak wel een beetje uitzicht, en het hotel is daar heel trots op. Wel jammer dat het zo'n 2 km afstand is en dat het wat wazig is als gevolg van de smog en de zonsondergang. Mooie beelden desondanks of misschien juist daardoor. Later kwam mijn gids langs om het programma door te nemen. Ok, morgen vroeg op, om zeven uur moet ik gegeten hebben, want dan gaan we op weg naar de Taj Mahal.Dan schrijf ik weer.



Een van de vele markten die we onderweg passeerden.



Eindelijk zijn we Delhi uit.



'k heb m'n wagen volgeladen,



vol met koeienvlaaien!



The Maharadja met touristtrap



LEKKER!



Deed me denken aan Iceage, waarin iedereen halsoverkop op de vlucht slaat



Ook een moskee die we onderweg tegenkwamen



Busje dat in de fik stond. De weg was even eerder afgezet en we waren daarom spookrijder op de andere rijstrook geworden, maar zoiets schijnt heel normaal te zijn. Er knipperde niemand met de lichten en er werd ook niet meer getoeterd dan anders.



Agra!
Maar wat dit is, weet ik niet



Misschien stukje Fort Agra



Politieagent in Agra. Niet de gezondste baan



Eindelijk! De Taj Mahal.  Vanaf het dak van The Crystal Inn



Zicht vanaf het dak van het hotel

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer